Er is weinig magisch aan het schrijven van een boek
Tijdens het schrijven van mijn tweede boek voelde ik me zekerder dan ooit over het proces. Ik hield een document bij met al mijn gedachten, tips en frustraties. Dit is deel 1.
Na mijn eerste boek zei ik dat ik voorlopig geen boeken meer zou schrijven. Nog geen jaar later begon het toch te kriebelen, omdat ik ook heb genoten van het proces en nu beter weet hoe het (niet) moet. Er is niets magisch aan schrijven.
Als je een boek wil schrijven, dan moet je schrijven
Praten over dat je een boek wil schrijven, erover nadenken, planningen maken, koffie drinken met mensen die een boek hebben geschreven, het is allemaal niet schrijven. Het voelt alsof je iets doet, maar zolang je niet schrijft, komt dat boek er niet.
Waarom doe je het?
Een boek schrijven, is net als een marathon lopen, iets dat sommigen van een lijstje willen vinken. Vraag jezelf af waarom je het wil. Voor jezelf? Om een onderwerp aan te kaarten? Omdat je er plezier uithaalt? Die laatste is overigens een fantastische reden.
Schrijven is schrappen
Als ik een mooie zin had geschreven, moest ik soms lachen van blijdschap. Ik heb ook dagen gehad dat ik urenlang schreef en een dag later op de deleteknop drukte, omdat alles wat ik had geschreven ruk was. Hoort erbij.
Wat doe je weg?
Een project erbij, betekent een ander project pauzeren. Je kunt niet alles.
Een boek schrijven is een relatief groot project in je leven. Om daar ruimte voor te maken, moet er iets weg. Ik verkocht mijn startbewijs voor een marathon en koos ervoor helemaal te focussen op Hoe voel je (je)?
Ik bleef sporten, maar minder intensief. Ik bleef fulltime voor de krant werken, maar nam minder presentatieklussen aan. Ik bleef natuurlijk mijn familie en vrienden zien, maar deed minder vaak ‘even’ snel koffie.
Google Docs is genoeg
Ik heb het fancy schrijfprogramma Scrivener gekocht á € 69,99. Uiteindelijk heb ik mijn hele boek in Google Docs geschreven. Je hebt niet veel nodig.
Schrijven kan overal
Ik schreef in Nederland, Vietnam, Marokko, Spanje, Duitsland, Italië; in koffietentjes achter m’n laptop, aan m’n bureau op m’n iMac, in de trein, op het vliegveld, vanuit mijn bed...
Er is altijd een reden te verzinnen om niet te schrijven, er is vaak ook een mogelijkheid om het wel te doen.
Romantiseer het schrijven, overdrijf niet
Ik stak weleens kaarsjes aan als ik thuis werkte. Zette koffie in mijn lievelingsmok en op vrijdagmiddag schonk ik mezelf Spa Rood in in een wijnglas en pakte ik een mooi schaaltje voor mijn chips. Dan voelde ik me net Carrie Bradshaw.
Maar het is goed om te weten dat je geen alcohol nodig hebt om te schrijven. Ook geen sigaretten. Eigenlijk ook geen chips.
Maak het makkelijk om in de flow te komen.
Ik heb een playlist gemaakt voor mezelf. Die gebruikte ik elke keer dat ik aan Hoe voel je (je)? werkte, zodat ik direct in de flow kwam als ik begon.
Creëer je eigen online schrijfplek
Ik maakte een nieuw account op Google Chrome voor mijn boekschrijfsessies. Alleen mijn researchdocument, manuscript en drafts stonden, samen met Pinterest, in mijn werkbalk. Zo werd ik niet afgeleid door mail, nieuws of sociale media.
Pinterest voor bewuste afleiding
Soms lukt focussen niet. Als ik echt even vastliep, ging ik iets lezen of kijken dat me bij mijn schrijfonderwerp hield. Ik heb een mapje met linkjes en video’s zodat ik gemakkelijk iets kan vinden, zonder uit de flow te raken.
Of ik scrolde door het mapje op Pinterest dat ik maakte. Alles wat me inspireert, helpt met schrijven en quotes over voelen, heb ik op een board opgeslagen.
Kortom:
Er is weinig magisch aan het schrijven van een boek.
Het is zitten, blijven zitten en schrijven.
Soms met gemak. Vaker met weerstand.
Maar als je doorgaat, creëer je iets wat níet vluchtig is en helemaal van jou ❤.
Hoe voel je (je)?, mijn tweede boek, gaat over je gevoel vinden in de prestatiemaatschappij waarin we leven. Het is een confronterend én hoopvol boek over misschien wel ons meest menselijke vermogen: voelen. Hij verschijnt op 25 november en is nu al te reserveren.